O hansı səhabədir ki, Peyğəmbər onun üçün bir varlının qızını istəməyə getmişdi?

    21.12.2014
Kimdən: 
Mohammad Dagreere
Sual: 
As salamu aleykum)) Rasulullah ( sallallahu aleyhi ve sellem ) bir sehabesini varli birisinin qapisina elchiliye gonderdiyi ve hemin varlinin qizini ozune zovce (heyat yoldashi) istemeyi buyurdugu sehabenin adi nedir? Zehmet olmasa o sehabe barede hedis varsa,bura etrafli yazin)) Allah razi olsun
Cavab: 

Aleykum salam. Bu səhabənin adı Culeybib (Allah ondan razı olsun) idi. Bu sözün mənası isə "az böyümüş" deməkdir və "cəlbəb" sozünün kiçildilmiş formasıdır. Bu addan məlum olur ki, Culeybib çox kiçik boylu idi. Bundan əlavə, o "dəmim" kimi təsvir olunmuşdu – yəni eybəcər, şikəst və ya nifrət doğuran zahiri görünüşə malik olan. Culeybibin yaşadığı cəmiyyətə xoşagəlməz digər hal onun nəsilinin naməlum olması idi. Onun anasının və atasının kim olduqları və hansı qəbilədən olduğu barədə heç bir məlumat yoxdur. Ailə və qəbilə əlaqələrinə çox böyük önəm verən cəmiyyətdə Culeybib qayğı və dəstəyə ümid edə bilməzdi. Bəziləri ona ikrah hissi duyurdu, öz naqisliklərinə görə bəzən qadınlar ona gülərdilər.
İslama girdikdən sonra Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) onun üçün zövcə seçmiş, Osman ibn Affan və Əli ibn Əbu Talib (Allah onlardan razı olsun) evlənmək üçün ona maddi kömək etmişdilər. Rəvayət edilir ki, "Bir gün, peyğəmbər ənsardan olan bir səhabənin yanına gəlib dedi: “Öz qızını ailə qurmaq üçün mənə ver”. Səhabə çox şad olub dedi: “Bu mənim üçün şərəf və nemət olar, ey Allahın Elçisi”. Peyğəmbər dedi: “Mən onu özüm üçün istəmirəm”. Səhabə soruşdu: “Bəs kim üçün, ey Allahın Elçisi?” Peyğəmbər cavab verdi: “Culeybib üçün”. Səhabə – “mən onun anası ilə məsləhətləşərəm” – deyib zövcəsinin yanına getdi. O, peyğəmbərin onların qızını ailə qurmaq üçün istədiyini zövcəsinə deyəndə, zövcəsi də çox şad olur. Amma qızlarını özü üçün yox, Culeybib üçün istədiyini biləndə zövcəsi təəccüblənib etiraz edir: “Culeybibə?! Yox, Culeybibə heç vaxt! Allaha and olsun, biz ona vermərik!” Ənsarlı kişi zövcəsinin cavabını Peyğəmbərə demək üçün getmək istəyəndə anasının etirazını eşidən qız soruşdu: “Məni ərə verməyi sizdən kim xahiş etdi?” Onun anası dedi ki, peyğəmbər onu Culeybibə ərə vermək istəyir. Qız bu xahişin peyğəmbər tərəfindən edildiyini və anasının buna etiraz etdiyini biləndə çox təəccüblənib həyəcanla dedi: “Allahın Elçisinin xahişini redmi edirsiz? Məni onun yanına göndərin, həqiqətən o məni həlaka aparmaz”. Bu, özündən bir müsəlman olaraq nəyin tələb olunduğunu yaxşı anlayan həqiqi möminin cavabı idi. Müsəlman üçün Allahın Elçisinin xahiş və əmrlərinə cavab verməkdən daha böyük məmnuniyyət nə ola bilər! Hafiz Əbu Ömər ibn Əbdu-l-Bər "əl-İstiəb" kitabında yazır ki, bu səhabə qız (Allah ondan razı olsun) təklikdə özünə “sən Allahın Elçisinin əmrinə tabe olmağa imtinamı edirsən?” sözlərini deyəndə bu ayə nazil olmuşdur: "Allah və Onun Elçisi bir işə hökm verdiyi zaman heç bir mömin kişi və mömin qadın öz işlərində istədikləri qə­­rarı verə bilməzlər. Allaha və Onun Elçisinə asi olan kəs, əlbəttə ki, açıq-aydın azğınlığa düşmüşdür". (əl-Əhzəb, 36). Gənc qız valideynlərinə dedi: “Mən razıyam və peyğəmbərin mənim üçün xeyir hesab etdiyi hər bir şeyə təslim oluram”. Onun atası peyğəmbərin yanına gəlib dedi: “Onunla istədiyin kimi et”. Peyğəmbər o qızı Culeybiblə evləndirdi. Culeybib dünyasını dəyişənədək onlar bir yerdə xoşbəxt yaşadılar". (Əhməd Musnəd, 4: 421; Usdu-l-Ğabəh, 1: 292)

Culeybibin şəhid olması haqqında rəvayət edilir ki, "Culeybib, peyğəmbərlə döyüşə getmişdi. Döyüşdən sonra peyğəmbər səhabələrdən soruşdu: “Siz kimisə itirdinizmi?” Səhabələr öldürülən qohumlarının adlarını çəkdilər. Peyğəmbər soruşdu: “Baxın siz kimisə itirdinizmi?” Onlar dedilər: “Heç kimi”. O, dedi: “Lakin mən Culeybibi itirmişəm. Onu öldürülənlərin arasında axtarın”. Səhabələr onu axtarıb cəsədini onun öldürdüyü yeddi müşrikin arasında tapdılar. Səhabələr dedilər: “Ey Allahın Elçisi, budur o, öldürülməzdən əvvəl öldürdüyü yeddi düşmənin yanında”. Peyğəmbər yaxınlaşıb onun yanında durdu və dedi: “Yeddi nəfəri öldürdü və onu öldürdülər. Bu məndəndir, mən də ondanam”. O, bunu iki və ya üç dəfə təkrarladı, sonra Culeybibi əllərinə götürdü və onun peyğəmbərin əllərindən daha yaxşı yatağı olmadı. Qəbr qazıldıqdan sonra peyğəmbər özü onu qəbrə qoydu. Culeybibin cəsədi yuyulmadı, çünki şəhidlərin cəsədlərini yumurlar. Səbit (Allah ondan razı olsun) deyir ki, peyğəmbər o qız (Culeybibin zövcəsi) üçün bu duanı etdi: “Allahım, onun üzərinə xeyri yağdır və onun həyatını çətin və sıxıntılı etmə”. Ənsarların dul qadınları arasında evlənmək üçün ən çox istənilən o qız idi". (Muslim)
 

Teqlər: 
Paylaş: